احکام حج

احکام حج

٢٠٣٦ حج: زيارت کردن خانه خدا و انجام اعمالى است که دستور داده‏اند در آن جا بجا آورده شود، و در تمام عمر بر کسى که اين شرايط را دارا باشد يک مرتبه واجب مى‏شود: اول: آنکه بالغ باشد. دوم: آنکه عاقل و آزاد باشد. سوم: به واسطه رفتن به حج مجبور نشود که کار حرامى را که اهميتش در شرع از حج بيشتر است انجام دهد يا عمل واجبى را که از حج مهمتر است ترک نمايد. چهارم: آنکه مستطيع باشد، و مستطيع بودن به چند چيز است: اول: آنکه توشه راه و چيزهايى را که بر حسب حالش در سفر به آن محتاج است و در کتابهاى مفصل گفته شده، دارا باشد، و نيز مرکب سوارى يا مالى که بتواند آنها را تهيه کند داشته باشد. دوم:سلامت مزاج و توانايى آن را داشته باشد که بتواند مکه رود و حج را بجا آورد.سوم: در راه مانعى از رفتن نباشد و اگر راه بسته باشد يا انسان بترسد که در راه جان يا عرض او از بين برود، يا مال او را ببرند، حج بر او واجب نيست، ولى اگراز راه ديگرى بتواند برود، اگرچه دورتر باشد در صورتى که مشقت زياد نداشته باشدو خيلى غير متعارف نباشد، بايد از آن راه برود. چهارم: به قدر بجا آوردن اعمال حج وقت داشته باشد. پنجم: مخارج کسانى را که خرجى آنان بر او واجب است مثل زن و بچه و مخارج کسانى را که مردم خرجى دادن به آنها را لازم مى‏دانند داشته باشد.ششم: بعد از برگشتن، کسب يا زراعت‏يا عايدى ملک يا راه ديگرى براى معاش خود داشته باشد که مجبور نشود به زحمت زندگى کند

٢٠٣٧ کسى که بدون خانه ملکى رفع احتياجش نمى‏شود، وقتى حج بر او واجب است که پول خانه را هم داشته باشد.

٢٠٣٨ نداشته باشدو شوهرش هم مثلا فقير باشد و خرجى او را ندهد و ناچار شود که به سختى زندگى کند، حج بر او واجب نيست.

٢٠٣٩ اگر کسى توشه راه و مرکب سوارى نداشته باشد و ديگرى به او بگويد حج برو، من خرج تو و عيالات تو را در موقعى که در سفر حج هستى مى‏دهم، در صورتى که اطمينان داشته باشد که خرج او را مى‏دهد، حج بر او واجب مى‏شود.

٢٠٤٠ اگر خرجى رفتن و برگشتن و خرجى عيالات کسى را در مدتى که مکه مى‏رود و برمى‏گردد به او ببخشند و با او شرط کنند که حج کند، اگر چه قرض داشته باشدو در موقع برگشتن هم مالى که بتواند با آن زندگى کند نداشته باشد بايد قبول نمايد و حج بر او واجب مى‏شود.

٢٠٤١ اگر مخارج رفتن و برگشتن و مخارج عيالات کسى را در مدتى که مکه مى‏رود و برمى‏گردد به او بدهند و بگويند حج برو، ولى ملک او نکنند در صورتى که اطمينان داشته باشد که از او پس نمى‏گيرند، حج بر او واجب مى‏شود.

٢٠٤٢ اگر مقدارى مال که براى حج کافى است به کسى بدهند و با او شرط کنند که در راه مکه خدمت کسى که مال را داده بنمايد، حج بر او واجب نمى‏شود.

٢٠٤٣ اگر مقدارى مال به کسى بدهند و حج بر او واجب شود، چنانچه حج نمايد، هر چند بعدا مالى از خود پيدا کند ديگر حج بر او واجب نيست.

٢٠٤٤ اگر براى تجارت مثلا تا جده برود و مالى به دست آورد که اگر بخواهد ازآنجا به مکه رود مستطيع باشد بايد حج کند، و در صورتى که حج نمايد اگر چه بعدا مالى پيدا کند که بتواند از وطن خود به مکه رود ديگر حج بر او واجب نيست.

٢٠٤٥ اگر انسان اجير شود که از طرف کسى ديگر حج کند، چنانچه خودش نتواند برود و بخواهد ديگرى را از طرف خودش بفرستد بايد از کسى که او را اجير کرده اجازه بگيرد.

٢٠٤٦ اگر کسى مستطيع شود و مکه نرود و فقير شود بايد اگر چه به زحمت باشد بعدا حج کند، و اگر به هيچ قسم نتواند حج برود، چنانچه کسى او را براى حج اجير کند بايد به مکه رود و حج کسى را که براى او اجير شده بجا آورد و تا سال بعد در مکه بماند و براى خود حج نمايد، ولى اگر ممکن باشد که اجير شود و اجرت را نقد بگيرد و کسى که او را اجير کرده راضى شود که حج او در سال بعد بجا آورده شود، بايد سال اول براى خود و سال بعد براى کسى که اجير شده حج نمايد.

٢٠٤٧ اگر در سال اولى که مستطيع شده به مکه رود و در وقت معينى که دستور داده‏اند به عرفات و مشعرالحرام نرسد، چنانچه در سالهاى بعد مستطيع نباشد حج بر او واجب نيست، ولى اگر از سالهاى پيش مستطيع بوده و نرفته اگر چه به زحمت باشد بايد حج کند.

٢٠٤٨ اگر در سال اولى که مستطيع شده حج نکند و بعد به واسطه پيرى يا مرض و ناتوانى نتواند حج نمايد و نااميد باشد از اين که بعدا خودش حج کند بايد ديگرى را از طرف خود بفرستد، بلکه اگر در سال اولى که به قدر رفتن حج مال پيدا کرده به واسطه پيرى يا مرض يا ناتوانى نتواند حج کند، احتياط مستحب آن است‏کسى را از طرف خود بفرستد که حج نمايد.

٢٠٤٩ کسى که از طرف ديگرى براى حج اجير شده بايد طواف نساء را از طرف او يا به نيت ما فى الذمه بجا آورد. و اگر بجا نياورد، زن بر آن اجير حرام مى‏شود.

٢٠٥٠ اگر طواف نساء را درست بجا نياورد يا فراموش کند چنانچه در بين راه يا بعد از مراجعت به وطن يادش بيايد بايد در صورت امکان دوباره برگردد و آن را انجام دهد، و در صورت عدم تمکن از بازگشت‏خودش، ديگرى را براى انجام آن نايب بگيرد تا زن بر او حلال باشد.


تعداد آنلاین: 3
بازدید امروز: 246
بازدید صفحات امروز: 84
بازدید این ماه: 45721
بازدید کل: 597934

برای مشاوره و عضویت و پشتیبانی با ما تماس بگیرید

09014010057

09014010087

03132343828

ارتباط پیامکی با ما

300074918


 کلیه حقوق این پرتال متعلق به طرح جهانی حقالله می باشد

Copyright © 2013-2015  Haghollah.iR       طراحی و اجرا : ایده سازان جاوید مهدا